درباره شورای ملی مقاومت

در ۳۰ تیر ۱۳۶۰ ، سالروز قیام مردم ایران در حمایت از دکتر محمد مصدق، و یک ماه پس از آغاز اعدامهای دستجمعی مخالفان تشکیل شورای ملی مقاومت توسط آقای مسعود رجوی، رهبر وقت سازمان مجاهدین خلق ایران، در تهران برای ائتلاف همه نیروهای دمکراتیک مخالف رژیم ولایت فقیه به منظور سرنگونی این رژیم و استقرار دمکراسی در ایران اعلام شد.

 

 زندانی سیاسی منوچهر میمنت، ۴۶ساله، که در سال ۸۹، صرفأ به خاطر ارتباط با خواهرش، از اعضای سازمان مجاهدین خلق ایران، دستگیر شد، اکنون در شرایط وخیمی در زندان برازجان در تبعید به سر می برد. وی که از مهندسان شرکت خودروسازی سایپا است، پس از دستگیری به زندان مخوف اوین منتقل و در یک دادگاه نمایشی به چهارسال زندان در تبعید در زندان برازجان، یکی از بد آب و هواترین مناطق ایران، محکوم شد.

 آقای میمنت در سلولی به مساحت ۲۰متر که در آن ۸۰زندانی متهم به قاچاق مواد روی هم تلنبار شده اند، زندانی است و از کمترین حداقلهای بهداشتی و معیشتی برخوردار نیست. سه تن از اعضای خانواده آقای میمنت به دست رژیم آخوندی به شهادت رسیده اند. برادر وی، مسعود میمنت در سال ۶۰دستگیر و پس از شکنجه های بسیار اعدام شد، برادر دیگرش محمود در جریان قتل عام زندانیان سیاسی در سال ۶۷ اعدام گردید. مادر وی، اختر مولوی (مادر میمنت)، معلم ۵۵ساله، در سال ۶۷ به دست نیروهای سرکوبگر رژیم آخوندی به شهادت رسید.

آقای علی معزی، از زندانیان سیاسی هوادار مجاهدین، در اعتراض به عملکرد سرکوبگرانه و دادگاه فرمایشی رژیم، روز ۱۸مردادماه، برای دومین بار از حضور در دادگاه خودداری کرد. وی خطاب به این بیدادگاه نوشت: «به دلیل اینکه در سالهای اخیر عده‌یی از هم‌میهنانم بنا به دستور و رأی ناحق دادگاههای انقلاب مظلومانه اعدام شده‌اند، این محاکم فرمایشی با احکام از پیش معین شده را فاقد مشروعیت می‌دانم چرا که قاضی و پرونده‌سازان این محاکم خود محکوم هستند».

علی معزی، ۶۳ساله، در ۲۵خرداد۹۰، برای سومین بار، در حالیکه تنها چند روز از عمل جراحیش می گذشت و وضعیت وخیمی داشت، بازداشت شد. علت بازداشت او شرکت در مراسم خاکسپاری محسن دگمه چی، از زندانیان مجاهدخلق بود که بر اثر محرومیت از مداوا، در زندان زجرکش شد. علی معزی که از زندانیان دهه۶۰ است، در آبان ۸۷نیز به خاطر دیدار دو فرزندش در اشرف، بازداشت شده بود. دژخیمان رژیم برای تشدید فشار بر این زندانی سیاسی از هرگونه رسیدگی درمانی به وی که بر اثر سالها تحمل شکنجه و اسارت در زندانهای رژیم از بیماریهای مختلف از جمله سرطان، نارسایی کلیه و آرتروز شدید گردن رنج می برد، جلوگیری می کنند.

غلامرضا خسروی سوادجانی، ۴۷ساله، از زندانیان سیاسی دهه ۶۰، نیز به خاطر کمک مالی به شبکه تلویزیونی ماهواره یی سیمای آزادی و به اتهام آخوندساخته «محاربه»، در آستانه اعدام قرار دارد. وی بیش از ۴۰ماه از دوران اسارت خود را در سلولهای انفرادی به سر برده است.

مقاومت ایران نسبت به شرایط نگران کننده زندانیان سیاسی به ویژه اعمال فشارهای ضد انسانی بر خانواده ها و هواداران مجاهدین هشدار میدهد و عموم مجامع و ارگانهای بین المللی را به اقدام عاجل برای توقف این روند جنایت بار فرا‌می‌خواند.

 دبیرخانه شورای ملی مقاومت ایران

۲۲مرداد۱۳۹۱ (۱۲ اوت۲۰۱۲)