تبريك 30 تير در صد و بيستمين سال انقلاب مشروطه عليه سلطنت مطلقه

ستارخان مراد همة مبارزان و مجاهدان و فدائيان در تاريخ ايران ‌گفت«اگر يك روز از زندگيم باقي مانده باشد، آن يك روز را هم براي استقلال و حفظ كرامت ايران خواهم جنگيد». در مرحلة پاياني نبردهاي تبريز در طنزي شيرين به عين‌الدوله نوشت«بهتر است حضرت والا دست از اين جنگ برداشته و با مردم آذربايجان از در مخاصمت برنيايد. و ديگر آنكه اين خادم ملت، برحسب وظيفة مليت و ايراني بودن، قدم به عرصة مجاهدت گذاشتم، اگر خداي نخواسته،‌ كه نخواهد خواست، حضرت والا غالب شوند، براي من ماية ننگ و ندامت نخواهد بود، زيرا جاي تعجب نيست كه حضرت والا با آن‌همه قدرت و شوكت به ستار قره‌داغي غلبه جويند و اگر انشاءالله بنده غالب شدم و البته خواهم شد، حضرت والا مادام‌العمر مورد ملامت و تمسخر قرار خواهند گرفت و هركس خواهد گفت كه شاهزاده عين‌الدوله، با 30 هزار قشون جرار از ستار قره‌داغي شكست خورده است»!

و مصدق كه در مجلس چهاردهم در مورد رضاشاه و تمديد قرارداد استعماري نفت به دستور انگليس در 1933، گفت «تاريخ عالم ديگر نشان نمي‌دهد که يکي از افراد مملکت اين چنين به وطن خود در يک معامله ۱۶ بيليون و ۱۲۸ هزار ريال ضرر زده باشد و شايد مادر روزگار ديگر نزايد کسي را که به بيگانه چنين خدمتي کند».

مصدق مظهر ايستادگي در برابر استبداد و وابستگي بود. حرفش اين بود كه «اگر زندگاني توأم با آزادي و استقلال نباشد به قدر پشيزي ارزش نخواهد داشت. براي رسيدن به اين هدف عالي, تاريخ زندگاني ملل بزرگ عالم شاهد مبارزات و مجاهدات  و گذشتها و فداكاريهاست. سرنوشت ملت ايران نيز در طول تاريخ خود همواره با اينگونه محروميتها و مصائب توأم بوده است».

و در مجلس شانزدهم گفت: «من بايد تا ساعت آخر تا جان در بدن دارم از وطنم دفاع کنم». چنين كرد و «جاودان نام مصدق كرد».

×××××

74 سال پس از قيام ملي 30 تير 1331 و 45 سال پس از تشكيل شوراي ملي مقاومت ايران در سال 1360، آنچه در بيانيه پاياني اجلاس شورا به تاريخ 7 تير 1405 آمده، از تفصيل و توضيح بي‌نياز مي‌كند:

«اعضای شورا با تبریك كارزار ایران آزاد و گردهمایی‌های كهكشان مقاومت و شكست رژيم در جلوگيري از رساندن پیام تظاهرات 30 خرداد، تأكيد كردند امواج خروشان دهها هزار تن از هموطنان و حامیان مقاومت از زن و  مرد و پیر و جوان كه برای تظاهرات به پاریس آمده بودند، در میدان ووبان و در چندین نقطه دیگر شهر صداي مردم مظلوم ایران و رزمندگان آزادی و كانونهاي شورشي را رساتر از هميشه  طنين انداز كردند. آنها به مثابه گردانهای نبرد و پایداری در برابر این رژیم به جهانیان نشان دادند كه یگانه راه برقراری آزادی و دموكراسی در ایران همین جایگزین دموكراتیك و ارتش آزادی است و این حقیقت را به اثبات رساندند كه ارادة آزاد و داوطلبانه فرزندان میهن شكست‌ناپذیر است و بقایای شیخ و شاه در برابر فرزندان آزادیخواه و شورشگر ایران‌زمین، زبون و محكوم به شكست هستند. شورا بر این عقیده بود كه كهكشان ایران آزاد امسال آزمون سیاسی و بین المللی بزرگی بود كه بار دیگر نشان داد چگونه شورای ملی مقاومت در مسیر ۴۵ سال پایداری، با وفاداري بي‌شكاف به مرزبندی و شعار اصولی نه شاه نه شيخ، در پرتلاطم‌ترین دوره‌های تاریخ ایران، حضوری تعیین‌كننده داشته و در برابر انواع توطئه‌ها ایستادگی كرده است. مقاومتی كه در 45 سال گذشته پیوسته بهای سنگین ایستادن در برابر دشمنی خونخوار همچون خميني ضدبشر را پرداخت كرده است…طرح‌ها و مصوبات شورا از افتخارات ماندگار این شورا و نشانه های روشن پیوند میان شرافت و سیاست در تجربه این مقاومت است».

طرح جبهه همبستگي ملي براي سرنگوني استبداد مذهبي كه در آبان 1381 تصويب شده يكي از همين طرحهاست. اين جبهه، ضد استبداد و ضدوابستگي در مقابل شيخ و شاه و در واقع همان جبهة خلق براي آزادي و استقلال ايران است. صرفنظر از همة اختلافات در جبهة خلق، همة نيروهاي جمهوريخواه و ملتزم به نفي كامل نظام ولايت‌فقيه را كه براي استقرار يك نظام سياسي دموكراتيك و مستقل و مبتني بر جدايي دين از دولت مبارزه مي‌كنند، در بر مي‌گيرد. در اين رابطه همة اعضاي پايدار و استوار شورا «بر سر موضع» ايستاده‌اند. اين شرف تاريخ ايران معاصر است. با دريايي از رنج و خون كه تا پيروزي انقلاب دموكراتيك به آن ادامه خواهيم داد.

پيش به سوي انقلاب و جمهوري دموكراتيك

مسعود رجوي-30 تير 1405