اعدام سبعانه سیاوش جمشیدی، زندانی قیام دیماه در شهرکرد به اتهام محاربه

اعدام سبعانه سیاوش جمشیدی، زندانی قیام دیماه در شهرکرد به اتهام محاربه

هدف از اعدام زندانیان قیام، جلوگیری از انفجار خشم مردمی است که از ظلم و ستم رژیم به‌ستوه آمده‌اند؛ اما اعدام‌ها آتش خشم جوانان شورشگر را برای قیام و سرنگونی شعله‌ورتر می‌کند

دژخیمان رژیم آخوندی در جنایتی دیگر، سیاوش جمشیدی خیرآبادی، از زندانیان قیام دی‌ماه را «به‌اتهام محاربه از طریق کشیدن سلاح گرم و شلیک و اجتماع و تبانی علیه امنیت کشور» در شهرکرد سربه‌دار کردند (میزان ۱۱ مهر).

قضاییه جلادان بدون اعلام صریح زمان اعدام نوشت: سیاوش جمشیدی در قیام دی‌ماه «حضور مکرر» داشته و به «اشخاص مختلف در خصوص حضور در اغتشاشات» پیام داده و «با ارتباط‌گیری با افراد در فضای مجازی نسبت به ساماندهی و انجام اقدامات ضدامنیتی اقدام کرده است». قضاییه رژیم افزوده است سیاوش در جریان قیام «با سلاح جنگی به‌سمت مأموران پلیس شلیک کرده و با یک قبضه سلاح کلت کمری دستگیر» شده و علاوه بر این «سلاح جنگی M۴ به همراه دو عدد خشاب» از او کشف شده است.

رژیم در وحشت از بازتاب این اعدام تلاش کرده است آن را با اراجیفی از قبیل «اراذل و اوباش» و «سوابق مجرمانه متعدد» علیه سیاوش، توجیه کند.

روز ۸ مهر شورشگران دلیر، علی همتی ۲۱ ساله و مجید نیک‌اندیش ۲۵ ساله در مشهد سربه‌دار شدند. فاشیسم دینی در وحشت از بالا‌گرفتن قیام، با اعدام پی‌درپی جوانان شورشگر، همان‌گونه که با به خیابان آوردن نیروهای سرکوبگر، مذبوحانه درصدد است از انفجار خشم مردمی که از ظلم و ستم فاشیسم دینی به‌ستوه آمده‌اند، جلوگیری کند؛ اما اعدام‌ها آتش خشم جوانان شورشگر را برای قیام و سرنگونی شعله‌ورتر می‌کند.

مقاومت ایران اعدام جنایتکارانه سیاوش جمشیدی را قویاً محکوم می‌کند و بار دیگر ملل متحد و سازمان‌های بین‌المللی مدافع حقوق‌بشر را به اقدام فوری و مؤثر برای توقف اعدام زندانیان سیاسی و زندانیان قیام فرامی‌خواند. بازدید هیأت حقیقت‌یاب بین‌المللی از زندان‌های ایران و اطلاع از وضعیت زندانیان سیاسی محکوم به اعدام بسیار ضروری است.

دبیرخانه شورای ملی مقاومت ایران

۱۱ مهر ۱۴۰۵ (۳ اکتبر ۲۰۲۶)